فؤاد افرام البستانى ( مترجم : مهيار )
773
فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى )
علمي « كنگرهء علمى ؛ » مؤتمر سِيَاسِى « : كنفرانس سياسى . المُؤَثَر - [ أثر ] : تحريك كنندهء عاطفه و تأثير كننده در نفس ، نافذ و نفوذ كننده . المَأْثُرَة - ج مَآثِر [ أثر ] : بزرگى و كرم ، كار نيكو . المَأْثَرَة - ج مآثِر [ أثر ] : مرادف ( المأثُرة ) است . المُؤَثَّل - [ أثل ] : داراى اصالت خانوادگى و بزرگوارى هميشگى . المُؤْجِر - [ أجر ] : موجر ( اجاره دهنده ) . المُؤَجِّر - [ أجر ] : موجر ( اجاره دهندهء مسكن ) . المَأْثَم - ج مآثِم [ أثم ] : گناه . المَأْثَمَة - ج مَآثِم [ أثم ] : گناه . المَأْثُور - [ أثر ] : مفع ؛ « الحديث المَأْثُور » : حديث روايت شده و منقول از زمانهاى دور ؛ « السيف المأثور » : شمشير قديمى كه به ارث رسيده باشد . المَأْخَذ - ج مَآخذ [ أخذ ] : روش ، جا و زمان و روش گرفتن ؛ « قريبُ المأخذ » : مأخذ آسان ، كم بود يا عيبى كه به كسى يا به چيزى گرفته شود ؛ « لَا مَأْخَذَ عَلَى ذلك » : عيبى ندارد ، - « الكَهْرَبَائيّ » : دستگاه اتصال برق ، « المَآخِذ » : شكارگاه ؛ « مآخذ اللُّؤْلؤ في الخليج » : محل شكار و بدست آوردن مرواريد در خليج ، منابع درسى ؛ « مَآخذ الكتابِ » : منابع و مصادر كتاب . المُؤْخِر - ج مَآخِر [ أخر ] : گوشه چشم از طرف گيجگاه . المُؤَخَّر - [ أخر ] : « مُؤَخَّرُ الشيء » : پشت و عقب چيزى ؛ « مُؤَخَّرُ السفينة » : عقب كشتى ، « مُؤَخَّراً » : بتازگى ، اخيراً . المُؤَخَّرَة - [ أخر ] : « مُؤَخّرة الشيء » : مرادف ( مُؤخَّرُه ) است . المَأْخُوذ - [ أخذ ] بكذا : گرفتار غم آن ، محو به آن ؛ « مأخوذ من كذا » : از آن گرفته و اقتباس شده است . مَأَدَ - - مَأْداً [ مأد ] : در فراخ نعمت قرار گرفت ، - النَّبَاتُ او الشجرُ : گياه تكان خورد و سيراب شد . المَأْد - [ مأد ] : مص ، چيز نرم و تازه و رسيده . المُؤَدَّى - [ أدي ] : مرادف ( المعنى ) است . المُؤَدَب - [ أدب ] : معلم و مُربِّي . المُؤَدَّب - [ أدب ] : با فرهنگ و تعليم يافته ، مرادف ( المهذَّب ) است . المَأْدَبَة - ج مَآدِب [ أدب ] : ميهمانى با دعوت قبلى و يا براى عروسى ؛ « اقَامَ مَأدُبَةً على شَرَفِ فلان » : به افتخار فلان ميهمانى بر پا كرد . المَأْدَبَة - ج مَآدِب [ أدب ] : مرادف ( المأدُبَة ) است . المَأْدُوم - [ أدم ] : « خبزُ مَأْدُومٌ » : نان كه با آن كنجد يا خشخاش و مانند آن مخلوط نمايند . المِئْذنَة - ج مَآذِن [ أذن ] : جايگاه أذان ، گلدسته يا منار . المَأْذُون - [ أذن ] : كسى كه گواهينامهء تحصيلى در علوم عالى بدست آورد ، و در نزد مسلمانان كسى كه اجازهء عقد و ازدواج دارد ، - له : چيزى كه براى او مُجاز و مباح است . المَأْذُونِيَّة - [ أذن ] : اجازه ، پروانهء علوم عالى . المُؤْذِي - [ أذي ] : آزار دهنده ( موذى ) . المَأْرَب - ج مَآرِب [ أرب ] : نيت ، رغبت ، نيازمندى . المَأْرَبَة - ج مَآرِب [ أرب ] : مرادف ( المَأْرَب ) است . المُؤَرِّخ - [ رخ ] : تاريخنويس . المُورْنب - [ أرنب ] : « نسيجٌ مُؤَرْنَبٌ » : پارچه اى كه در بافت آن موى خرگوش به كار رفته باشد . المُؤَرْنَبَة - [ أرنب ] من الأَراضي . زمينى كه در آن خرگوش بسيار باشد . المُؤَرْنِبَة - [ أرنب ] من الأَراضي : مرادف ( المُؤَرْنَبَة ) است . المَأْرُوق - [ يرق ] من الزَّرْع و الناس ( طب ) : مبتلا به بيمارى يرقان . المِئزاب - ج مَآزيِب [ و رب ] : ناودان . المِئْزَر - ج مَآزر [ أزر ] : شلوار و دامن و لنگ ؛ « شَدَّ للأمرِ مِئْزَرَه » : آمادهء كار شد . المِئزَرَة - ج مَآزِر [ أزر ] : مرادف ( المِئْزر ) است . المَأْزِق - ج مَآزِق [ أزق ] : تنگنا ، ميدان جنگ ؛ « مَاْزِقٌ حَرِجٌ » تنگناى سخت . المَأْزِم - ج مَآزِم [ أزم ] : تنگنا ، جاى جنگ و گريز . المَأْسَآة - ج مَآسٍ [ أسي ] : فاجعه و مصيبت و هر حادثهء جانگداز ، نمايش هنرى كه در آن حادثهء بزرگى كه باعث ترس و وحشت و دلسوزى باشد ارائه دهد ، نام ديگر آن ( تراحيدى ) است ، تراژيدى . المَأْسَدَة - ج مَآسِد [ أسد ] : جائى كه در آن شيران بسيار باشند ، جاى پرورش شيران . المُؤَسَّسة - [ أسّ ] : جمعيت يا كانون يا شركت : ( مُؤَسَّسَةٌ عِلْمِيّة « : كانون دانش ؛ » مُؤَسّسةٌ صناعِيّة « : كانون صنعتى . المَأسُوّ - [ أسو ] : داغدار و مصيبت رسيده ، « من الجروح » : زخمهاى درمان شده . المَأْسُوف - [ أسف ] عليه : كسى كه بر مرگ او تأسف مىخورند . المَأْفُوك - [ أفك ] : سست رأى ، شخص بى بو و بى خاصيت . المَأق - سختى گريه ، - ج آمَاق و أَمْآق و مَواقٍ و مَآقٍ ( ع ا ) : مجراى ريزش اشك از چشم در صورت از طرف بينى . المُؤْق - ج آمَاق و أَمْآق و مَوَاقٍ و مَآقٍ ( ع ا ) : مجراى ريزش اشك از چشم در صورت . المَئِق - كسى كه زود گريه مىكند . المَأْقَى - ج مآقٍ ( ع ا . ) : مرادف ( المُؤْق ) است . المَأَقَة - گريه ، كشيدن نفسهاى تند و بلند هنگام گريه . المُؤْقِي - ج مَآقٍ ( ع ا ) : مرادف ( المُؤْق ) است . المِئْكَال - ج مَآكِيل [ أكل ] : قاشق . المُؤَكْسَد - ( ك ) : ماده يا جسمى كه اكسيژن آن خارج شده باشد . المَأْكَل - ج مَآكِل [ أكل ] : آنچه كه خوردنى است . المَأْكُلَة - [ أكل ] : آنچه كه خورده شده باشد ؛ « شاةٌ مَأْكُلَةٌ » گوسفند خورده شده . المِئْكَلَة - [ أكل ] : ظرف غذاى كوچك .